สมัยนี้การซื้อของ Online เป็นเรื่องปกติ ที่คนกล้าจับจ่าย กล้าซื้อของกันมากขึ้น แต่สิ่งที่ตามมาคือ เศษวัสดุ จากการขนส่งสินค้า พลาสติกจำนวนมาก ที่นำมาห่อสินค้า เพื่อไม่ให้สินค้าเสียหาย กล่องกระดาษจำนวนไม่น้อย ที่ถูกทิ้งไป และถูกใช้เพียงครั้งเดียว ทั้งที่กล่องเหล่านั้น น่าจะนำไปใช้ประโยชน์ซ้ำได้อีก
เศษวัสดุที่มีมากที่สุด และใช้พื้นที่เก็บเยอะ จะทิ้งก็เสียดายที่ใช้ไปแค่รอบเดียว อยากใช้งานซ้ำ ก็คือ แผ่นฟองอากาศ หรือ บับเบิ้ล ความจริงแล้ว มันใช้งานได้หลากหลายแหละ เรื่องของการกันกระแทกในระหว่างขนส่ง แต่ฟาร์มเพียร ยังไม่มีผลผลิตในปริมาณมาก ยังไม่มีอะไรให้ใช้งานแผ่นบับเบิ้ลเลย มองดู มันก็เป็นแผ่นพลาสติกเนอะ คิดว่า เอาไปใช้คลุมวัสดุกันฝน กันน้ำ ที่อยู่กลางแดดคงพอได้ น่าจะทนพอๆ กับถุงพลาสติก
แต่ปรากฏว่า นำไปใช้คลุมวัสดุได้แค่สองเดือน พลาสติกที่ดูเหนียวๆ จะดึงให้ขาดต้องออกแรงเยอะ มาตอนนี้ กลายเป็นผง แค่จับก็หลุดติดมือ เป็นเศษพลาสติกเลย ความจริงแล้วดี ที่พลาสติกสลายตัวได้ดี และเร็วแบบนี้ แต่เงื่อนไขคือ ต้องอยู่ในแสงแดด เป็นระยะเวลานาน ซึ่งขยะพลาสติกส่วนใหญ่ของเราในปัจจุบัน ถูกนำไปกลบฝัง จึงไม่ถูกแสงแดด และไม่ย่อยสลาย
พอจะกลับมาเรื่องการคัดแยกขยะ ก็เป็นปัญหาไก่กับไข่ อะไรจะเกิดก่อนกัน ระหว่าง บ้านเรือน กับหน่วยงานจัดเก็บขยะ ผู้คนตามบ้าน บอกว่า คัดแยกไป รถเก็บขยะ ก็เอาไปเทรวมกันอยู่ดี ส่วนรถจัดเก็บก็บอกว่า คนคัดแยกขยะ มีเพียงไม่กี่บ้าน จะจัดซื้อ จัดจ้างรถแยกประเภท มีค่าใช้จ่ายสูง ยังไม่คุ้มค่าที่จะทำ ปัญหาก็เลยคาราคาซัง มาจนถึงปัจจุบัน ทั้งๆ ที่รณรงค์คัดแยกขยะ มานานแสนนาน จนจำไม่ได้แล้วว่าเริ่มมานานขนาดไหน
สรุปว่า แผ่นบับเบิ้ล นำมาตากแดด ไม่เหมาะสมนะครับ สลายตัวอย่างรวดเร็ว เร็วกว่าถุงพลาสติก ถุงก๊อปแก๊ปอีก แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ แถมแผ่นบับเบิ้ลก็ยังมีปริมาณที่มาก มากเกินความต้องการใช้งานของตัวเอง ก็ต้องหาเรื่อง หาทางเอาไปใช้ประโยชน์อื่น นอกจากการห่อหุ้มกันกระแทกล่ะครับ